Οι συναλλαγές πάνω στα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου διενεργούνται κυρίως στην Ηλεκτρονική Δευτερογενή Αγορά Τίτλων, την ΗΔΑΤ, που τη διαχειρίζεται η Τράπεζα Ελλάδος. Ο διακανονισμός των συναλλαγών αυτών ολοκληρώνεται την τρίτη εργάσιμη ημέρα από την πραγματοποίηση της συναλλαγής. Αυτό είναι το περιβόητο Τ+3…
Τι συνέβαινε μέχρι τον περασμένο Οκτώβριο για όσες συναλλαγές δεν μπορούσαν να διακανονιστούν, αν ο πωλητής δεν διέθετε τα ομόλογα που έπρεπε να παραδώσει; Προβλεπόταν η διενέργεια δημοπρασιών! Τον Οκτώβριο, αμέσως μόλις ανέλαβε η κυβέρνησή σας, αυτό άλλαξε: Αποφασίστηκε να επανεισάγονται αυτοματοποιημένα στο σύστημα και όχι πια χειροκίνητα. Αυτό που γινότανε ξεκίνησε να γίνεται το Μάιο του ’09 δηλαδή για ελάχιστες περιπτώσεις συναλλαγών που δεν είχαν τακτοποιηθεί στις τρεις εργάσιμες μέρες. Και μάλιστα για επί πλέον διάστημα δέκα ημερών. Δηλαδή να τους δίνεται νέα διορία. Αυτό είναι το λεγόμενο recycling: αυτοματοποιημένη επανεισαγωγή των μη διακανονισθεισών συναλλαγών. Κι αυτές οι επί πλέον 10 μέρες διορία ονομάστηκαν T+10. [...] -- Δηλαδή, κατόπιν εορτής και αφού λόγω της αναποτελεσματικής άσκησης εποπτείας επιτράπηκε σε κάποιους να διενεργούν ακάλυπτες ανοικτές πωλήσεις και να χτίζουν χρεωστικές θέσεις σε Ελληνικά ομόλογα, οι Ελληνικές Αρχές κατάλαβαν το λάθος τους και το διόρθωσαν. Άρα υπήρχε λάθος ως τότε… -- Κι ακόμα, αναγκάστηκαν, έστω και για μία φορά, να «καλύψουν» τους κερδοσκόπους, που έπαιζαν σε βάρος του Ελληνικού δανεισμού. Μπορεί να μην είχαν άλλη επιλογή εκείνη τη στιγμή. Να το δεχθούμε… Μπορεί να μην ήθελαν να συγκρουστούν με τις διεθνείς Αγορές, αφού ελπίζαμε ακόμα ότι θα βγούμε να δανειστούμε διεθνώς και θα αποφύγουμε το μηχανισμό στήριξης. Να το δεχθούμε κι αυτό... Αλλά το λάθος έγινε από τον Οκτώβριο! Δεν μπορούμε να λέμε ότι δεν υπήρξε λάθος… [...] Δεν ξέρατε τι κάνατε. Δεν καταλαβαίνατε! Φοβάμαι, ότι ακόμα δεν καταλαβαίνετε…

Το Νομοσχέδιο «Καλλικράτης», είναι ένα μοναδικό μνημείο για το πώς δεν πρέπει να γίνεται μια τέτοιους είδους διοικητική μεταρρύθμιση! Πρώτον, διότι δεν συνδέεται με τη συνολική διοικητική μεταρρύθμιση του κράτους, ώστε να υπάρχει μια ενιαία λογική για τη μετάθεση αρμοδιοτήτων και εξουσιών από το Κέντρο στην Περιφέρεια. Δεύτερον, διότι δεν συνδέεται με το παλαιό και μόνιμο αίτημα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για φορολογική αποκέντρωση. Τρίτον, διότι δεν δίνονται οι απαραίτητοι πόροι στους νέους δήμους. Και δεν θα μπορούσαν να δοθούν πόροι, όταν περνάμε αναγκαστική περίοδο μεγάλων διοικητικών περικοπών. Τέταρτον, διότι δεν δίνονται ούτε ουσιαστικές αρμοδιότητες, αφού χωρίς συνολική αναδιάταξη πόρων και εξουσιών ανάμεσα στο κεντρικό κρατικό μηχανισμό και την Αυτοδιοίκηση, δεν μπορούσε να υπάρξει ούτε και ουσιαστική αποκέντρωση αρμοδιοτήτων. Πέμπτον, διότι όλα τα προβλήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης γίνεται προσπάθεια να «λυθούν» με οργανωτικό τρόπο, δηλαδή μέσα από συνενώσεις. Ενώ τα προβλήματα εδώ είναι πολύ πιο περίπλοκα. Ειδικά σε μια χώρα με το ανάγλυφο, την τεράστια ακτογραμμή και την Ιστορία της Ελλάδας. Έκτον, διότι ακόμα κι αυτές οι συνενώσεις, δεν γίνονται με βάση κάποια αντικειμενικά κριτήρια λειτουργικότητας. Αντίθετα, σε πλείστες περιπτώσεις τα κριτήρια αυτά παραβιάζονται με τρόπο που αποδεικνύει ολοφάνερες σκοπιμότητες κομματικής κοπτοραπτικής

Ήταν το κόμμα το δικό σας, που φώναζε μόλις προ 6-7 μηνών ότι ‘’λεφτά υπάρχουν’’. Εκ των υστέρων είπατε πως δεν γνωρίζατε την κατάσταση της Οικονομίας. Και μόλις προχθές ο διοικητής Τράπεζας της Ελλάδος αποκάλυψε, στο ΣΚΑΪ, ότι προεκλογικά γνωρίζατε τα πάντα. Κι όμως επιμένατε: ‘’λεφτά υπάρχουν’’. Και σήμερα έρχεστε εδώ πέρα και μας κάνετε μάθημα υπευθυνότητας. Δεν το δεχόμαστε. Σήμερα χρεοκοπεί -θέλουμε δεν θέλουμε- ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα αναδιανομής δανεικών. Που εσείς το δημιουργήσατε. Δεν σας θυμίζω τυχαία, όταν το λέω, τη δεκαετία του 80, όταν μέσα σε λίγα χρόνια τριπλασιάσατε το δημόσιο χρέος και διπλασιάσατε τους δημόσιους υπαλλήλους. Σας το θυμίζω γιατί απ΄ αυτή την κακή συνήθεια, ουδέποτε έχετε απαλλαγεί. Από το ΄89, από εκείνο το αλησμόνητο ‘’δώστα όλα’’, μέχρι το 2009, στο επίσης κλασσικό πλέον ‘’λεφτά υπάρχουν’’, φαίνεται σαν να μην έχει περάσει ούτε μια στιγμή. Λαϊκισμός τότε, Λαϊκισμός και σήμερα. Και για να έρθω στο ζήτημά μας: Από την αρχή αυτής της δραματικής περιόδου, των τελευταίων 7 μηνών, διατύπωσα τρεις κυρίως, βασικές θέσεις: Πρώτον, το ΠΑΣΟΚ παρέλαβε ένα πρόβλημα χρέους, κοινό για όλη την Ευρωζώνη και το μετέτρεψε σε κρίση δανεισμού, μοναδική στην Ευρώπη. Αυτό το γνωρίζουν οι πάντες. Δεύτερον, ότι η πολιτική που εφαρμόζετε, πριν ακόμα ενταχτείτε στο Μηχανισμό Στήριξης, και πολύ περισσότερο τώρα που ενταχθήκατε, οδηγεί σ΄ ένα φαύλο κύκλο, καταστρεπτικό για την Οικονομία. Φαύλο κύκλο ύφεσης, επίμονων ελλειμμάτων, που καθιστούν απαραίτητα νέα σκληρά μέτρα, σκληρότερα κάθε φορά, περικοπών που θα οδηγήσουν σε ακόμα μεγαλύτερη ύφεση, σε ελλείμματα που θα επιμένουν και που θα οδηγούν και πάλι, ξανά, σε νέα σκληρά μέτρα και σε ακόμα βαθύτερη ύφεση. Και υποστήριξα ότι αυτός ο φαύλος κύκλος πρέπει, επιτέλους, να σπάσει. Και για να σπάσει χρειάζονται μέτρα τόνωσης της Οικονομίας, μηδενικού ή ελάχιστου έστω δημοσιονομικού κόστους. Αυτά που ονομάσαμε μέτρα «ανάσες», που φρενάρουν την ύφεση, που περιορίζουν τα ‘’λουκέτα’’ και συγκρατούν την εξάπλωση της ανεργίας και καθιστούν τουλάχιστον, αυτά τα μέτρα περιστολής, τα συσταλτικά μέτρα, πιο αποτελεσματικά, ώστε οι θυσίες να πιάσουν τόπο νωρίτερα και να οδηγηθούμε σε κάποια ανάκαμψη γρηγορότερα.

Σας καλώ, λοιπόν, να σφυρηλατήσουμε την ενότητά μας και την υπευθυνότητά μας, μακριά από αυτοαναγορευόμενους υπερασπιστές του Λαού. Ως σύστημα, δηλαδή, Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, στο οποίο πιστεύουμε και εμείς και η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού. Από κοινού να σηκώσουμε το ανάστημά μας. Διαφορές μπορεί να υπάρχουν, ναι. Στη Δημοκρατία υπάρχει χώρος για διαφωνία, ναι. Στη Δημοκρατία υπάρχει χώρος για διαμαρτυρία, ναι. Στη Δημοκρατία δεν υπάρχει, όμως, χώρος για βία. Άλλο, λοιπόν, οι πολιτικές διαφωνίες και άλλο οι εθνικές μας ευθύνες. Ας αποκρούσουμε, λοιπόν, εκείνους που θέλουν να καθυποτάξουν τη λαϊκή κυριαρχία σε εξωθεσμικές επιδιώξεις. Εμείς είμαστε εδώ, σήμερα, ως Βουλή των Ελλήνων, οι εγγυητές της ομαλότητας. Αυτός ο τόπος έχει περάσει χειρότερα, κύριε Πρόεδρε. Οφείλουμε να κρατήσουμε την ομοψυχία μας και την ψυχραιμία μας και να μην γίνουν αυτές οι ώρες τραγικότερες.